Toelatingsprocedure
Voor de onlangs aangetroffen GGO-maïs loopt bij de Europese Unie een toelatingsprocedure. Het gaat om een genetisch gemodificeerde insectenresistente maïsvariëteit, die in andere opzichten niet afwijkt van andere, wél toegelaten conventionele en GG-maïsrassen. Over de toelating van deze zogeheten DAS 59122-7 (ook wel aangeduid als ‘Hercules RW maïs') voor toepassing in diervoeder en levensmiddelen, import en verwerking wordt door de Europese Lidstaten binnenkort een beslissing genomen.
Voorzorgsmaatregelen
"De nultolerantie is in de praktijk niet handhaafbaar", aldus Paulien van de Graaff, beleidsmedewerkster van het Productschap Diervoeder, gevraagd naar een reactie op de incidenten. "De Amerikaanse leveranciers spannen zich tot het uiterste in om vermenging te voorkomen. De invoer van maïsglutenvoer uit de VS heeft namelijk vanwege de kans op vermenging geruime tijd stilgelegen. In die tijd zijn allerlei maatregelen genomen. De invoer was net weer mondjesmaat op gang gekomen", aldus Van de Graaff. "Om het risico van vermenging uit te sluiten wordt de GGO-maïs afzonderlijk opgeslagen in specifieke silo's. Elke partij voor export naar de EU werd gecontroleerd op de afwezigheid van DAS 59122-7."
Etiketteringsnormering
Een minimale vermenging van partijen niet-toegelaten-GGO's met andere partijen is in de praktijk niet altijd te voorkomen, stelt Van de Graaff. "Het gaat om zulke grote hoeveelheden, dat je nooit een absolute, 100% garantie kunt geven. Als bijvoorbeeld een laadruim van een zeeschip niet goed genoeg schoongemaakt is, heb je al een probleem. In de mengvoeders voor alle diersoorten worden bijproducten gebruikt van soja en/of maïsgluten, geïmporteerd uit Noord- en Zuid- Amerika. Een aanzienlijk deel van de maïs en soja uit die regio's is genetisch gemodificeerd. Vrijwel alle mengvoer voor de gangbare veehouderij bevat dan ook GGO-grondstoffen. Dat is onvermijdbaar. Ook de EU onderkent dat."
Van de Graaff - en met haar de brancheorganisaties Nevedi en Het Comité van Graanhandelaren - pleit daarom voor een werkbare tolerantiewaarde. Er zou bijvoorbeeld aangesloten kunnen worden bij de grenswaarde die nu al voor de etikettering van producten wordt gehanteerd. "De EU hanteert een grens van 0,9% voor de onbedoelde en onvermijdbare aanwezigheid van toegelaten GGO's. Als die norm wordt overschreden, is het verplicht op het etiket te vermelden dat het product GGO's bevat. Voor GGO's die in de EU nog niet zijn toegelaten, maar in andere landen wel, zou je deze of een lagere tolerantiewaarde ook kunnen hanteren. Dat is werkbaarder, want het probleem van de niet te vermijden vermenging van niet-toegelaten-GGO's blijft bestaan en zal in de komende jaren alleen maar toenemen", verwacht Paulien van de Graaff.
