Wat zijn voor consumenten van dierlijke producten de risico's van een diervoederverontreiniging? Monique Rennen: "Dat is vaak moeilijk vast te stellen, omdat niet bekend is hoe de overdracht van stoffen precies verloopt vanuit het diervoer naar het vlees of de melk of de eieren. Daarom gaat men bij incidenten meestal uit van een worst case inschatting. Het uitgangspunt is daarbij dat alles wat in het dier terechtkomt, in één dierlijk product terechtkomt. En dat kan leiden tot kostbare maatregelen, zoals het terughalen van dierlijke producten bij de consument, terwijl dat misschien helemaal niet nodig is. Of juist wel. Bepaalde stoffen kunnen zich namelijk ophopen in dierlijke producten, terwijl dat niet bekend is. In dat geval gaat een worst case inschatting daarom misschien niet eens ver genoeg."

Sneller en nauwkeuriger
TNO heeft literatuuronderzoek verricht en uit zo'n 250 wetenschappelijke publicaties (Rennen: "Openbare, gecontroleerde vervoederingsstudies") circa 3.600 overdrachtsfactoren geanalyseerd en in de transfer database gezet.
Rennen: "De kracht van de database is dat je nu ook over een stof waar geen overdrachtsgegevens van bekend zijn, een voorspelling kunt doen op basis van bijvoorbeeld een benadering op groepsniveau, of op basis van de fysisch chemische eigenschappen van de verontreiniging. Je kunt zo veel sneller en nauwkeuriger een uitspraak doen dan wanneer je de database niet zou hebben. En ook aangeven welk dierlijk eindproduct de meeste risico's in zich heeft. Bovendien kun je de database koppelen aan de consumptiecijfers en de maximaal aanvaardbare dosis die mensen mogen hebben. Bij een incident kun je nu binnen één dag beoordelen of een product uit de winkelschappen moet worden gehaald of niet."

Voor meer informatie zie: poster en artikel LLS (engelstalig)